|
Door Ds. Theo Lorier (overleden
1.4.2007)
1. Hoe komt iemand er toe te geloven in een
persoonlijke God?
2. Hoe steek je in bij
een geloofsgesprek met kinderen?
3. We horen vaak dat
onder jongeren het geloof niet leeft, dat de kerk hen weinig zegt.
Betekent dit dat ze er verder ook niets mee doen?
4. Wat is belangrijk
bij de (geloofs)opvoeding?
5. Wat is kort
samengevat de boodschap van Jezus?
6. Als God liefde is
waarom is er dan zoveel ellende op aarde?
6a.
Maar waar is de liefde van God bij tsunami's, aardbevingen en orkanen
enz.?
7. Mogen protestanten
en Rooms Katholieken bij elkaar aan het Avondmaal / de Heilige Communie
deelnemen?
8. Wat is het verschil
tussen een priester en een dominee?
9. Waarom kent het
protestantisme wel vrouwelijke dominees en de RKK geen vrouwelijke
priesters?
10. Wat is de kern
van het Christelijk geloof, vergeleken met dat van het Joodse en de
Islam?
10a.
Wat is de kern van het Joodse geloof?
10b.
Wat is de kern van het geloof van de moslims?
11. Geloof jij dat
alle mensen van goede wil deze wereld kunnen verbeteren?
12. Helpt bidden?
13. Wat bedoelen
christenen als ze over hun geloof in God spreken en ze het over de
Vader, de Zoon en de Heilige Geest hebben? Betekent dit dat er drie
goden zijn?
14. Waarom is God
begonnen met een wereld waarop mensen kunnen zondigen terwijl Hij
uiteindelijk een wereld wil waarop mensen eeuwig en in harmonie met Hem
en elkaar zullen leven?
15. Ik geloof wel dat
er "iets" is, maar hoe weet ik nu dat het de God van de Bijbel, de
Schepper van hemel en aarde is?
16. Hoe kunnen we
geloven dat we na de dood zullen opstaan?
17. In de Bijbel
wordt gesproken over het Koninkrijk van God. Wat wordt daarmee bedoeld?
18. Wat is schuld
belijden?
19. Waar ligt het
begin van alle kerken?
20. Wat is het
verschil tussen de christelijke jaartelling en het kerkelijk jaar?
21. Waarom werken
christenen bij voorkeur niet op zondag?
22. Wat betekent PKN
en kennen we dat ook in Hazerswoude?
23. Zijn de
evolutietheorie en het Bijbels getuigenis m.b.t. de Schepping elkaars
natuurlijke tegenstanders? Of hebben ze ieder het goede recht om naast
elkaar te bestaan?
1.
Hoe komt iemand er toe te geloven in een persoonlijke God?
Het geloven in een persoonlijke God is een
vorm van overtuiging of vertrouwen in een hogere waarheid of realiteit
ontstaat vaak door ouders die er bij de opvoeding over vertellen.
Daarbij is niet het belangrijkste dat ze de dogmatische feiten van het
geloof vertellen maar hoe ze er zelf toe gekomen zijn om te geloven en
wat het hen doet dat ze geloven. Welke steun het hun geeft en waarom.
Ook komt het voor dat mensen door "wonderen" in de natuur zo worden
aangegrepen dat ze er van overtuigd raken dat achter een zonsondergang
aan het strand, een overweldigend bergmassief of een rivier met een
waterval een God moet zitten die dit alles heeft geschapen.
Maar God heeft zich nog duidelijker en zuiverder aan ons voorgesteld in
de Bijbel. Wij geloven dat de Bijbel het Woord van God is en dat wat er
in staat niet is voortgekomen uit menselijk initiatief. Integendeel,
mensen die namens God spraken werden daartoe altijd gedreven door de
Heilige Geest. (2 Petrus 1: 21)
Terug naar boven
2.
Hoe steek je in bij een geloofsgesprek met kinderen?
De vraag waarom de ene ouder van papa / mama houdt en niet van de
buurman / buurvrouw is een aardige opstap voor een gesprek over de
vraag waarom papa en mama in God geloven en niet in wie de sterkste of
het rijkste is op aarde. Hierna kun je de vraag stellen: wat weet jij
van de Here Jezus? Dit kan vervolgens tot boeiende gesprekken leiden.
Hoewel het klimaat er wel naar moet zijn. Kinderen om beurten aan tafel
uit de Bijbel laten lezen en het samen zingen van een lied scheppen een
sfeer van warmte waarbinnen het geloof kan groeien. Hierbij vormen de
christelijke feestdagen een goede route om in een kalenderjaar aan de
hand van de christelijke kalender (zie "roosters" op deze site) het
verhaal te vertellen. Vaak vormt een praktisch voorbeeld een beter
aanknopingspunt dan een heel verhaal.
Aarzel als opvoeder niet ook je eigen beleving te vertellen. Al dan
niet vragenderwijs.
Bij het opgroeien zijn het in de pubertijd vaak de vrienden- en
vriendinnenclub waarin de jongere zich beweegt die veel invloed
uitoefent op jongeren. Dat kan uiteenlopen van het ontkiemende geloof
naast je neerleggen, de beest uithangen of stil gaan staan bij de
dingen die er in het leven toe doen en zo bij God uitkomen.
Ook de partner die ze vinden kan beslissend zijn. Het aantal jongeren
dat nog een meelevende partner in de protestantse kring vindt neemt
snel af. Nieuw is dat er jongeren zijn die de contacten via internet
leggen. Ook binnen onze kerkgemeenschap gebeurt dit.
Terug naar boven
3. We
horen vaak dat onder jongeren het geloof niet leeft, dat de kerk hen
weinig zegt. Betekent dit dat ze er verder ook niets mee doen?
Nee, recent onderzoek wijst uit dat 80% van de Nederlandse jongeren
geregeld bidt, al dan niet een schietgebedje doet, als ze met iets
bedreigends worden geconfronteerd of bijvoorbeeld een examen moeten
afleggen. Op hun zoektocht naar wat leven is komen jongeren dus ook nu
nog uit bij God. Maar in de kerk zie je ze zelden of nooit. Zij zeggen
daar de ruimte voor ervaringen en vragen niet te vinden.
Terug naar boven
4.
Wat is belangrijk bij de (geloofs)opvoeding?
Niet dat ouders hun eigen opvoeding kopiëren. Zij werden in
een andere tijd groot. Maar wel dat ze met hun kinderen praten over wat
zij in het leven en het geloof belangrijk vinden en waarom.
In ieder doopgesprek benadruk ik dat het allerbelangrijkste is dat
ouders zelf zo leven als ze het hun kinderen leren. Ik zeg de jonge
ouders altijd: er zal geen mens op deze aarde zijn die jullie zo goed
leert kennen als dit nieuw geboren mensenkind {eventueel samen met z'n
broertje(s) / zusje(s)}. Zorg daarom dat je zelf alles wat je ze leert
doet en voorleeft en maak je een fout vertel hen dat dan eerlijk. Zeg
ze: dit had papa / mama daarom en daarom niet mogen doen.
Terug naar boven
5.
Wat is kort samengevat de boodschap van Jezus?
Heb de Heer, je God, lief met heel je hart en met heel je ziel en met
heel je kracht en met heel je verstand, en je naaste als jezelf.' (Luc.
10: 27b)
Terug naar boven
6.
Als God liefde is waarom is er dan zoveel ellende op aarde?
Deze vraag is er één die ieder mens zich wel eens
stelt en reden waarom velen stoppen met geloven. Althans in onze
Westerse wereld. In de derde wereld is de dood voor mensen meer een
levende werkelijkheid omdat die dagelijks veel mensenlevens opeist.
Kortom de dood is er "gewoner".
Bovendien is dood daar voor het gevoel van de mensen niet echt dood,
omdat de geesten van de overledenen in de ervaring van mensen hen op
aarde heel nabij blijven. Anderzijds roept de massale sterfte en de
onmacht er iets tegen te doen ook een zekere mate van apathie op. In de
westerse wereld, waar voor het gevoel van velen alles maakbaar is,
voelen we de vragen klemmen:
Waarom laat God zo weinig van zich horen?
Waarom is er zo'n gebrek aan tekenen van
Zijn aanwezigheid in ons bestaan?
Dit zijn klemmende vragen voor mensen die
belijden dat er maar één God is. Want zo is die
ene God de God van de hele werkelijkheid, van goed en kwaad. Dus gaat
ook het lijden niet buiten Hem om.
Draagt God dus voor alles verantwoordelijkheid? Ja…, maar
ten dele. God heeft de eindverantwoordelijkheid. Hij is begin en einde.
Hij heeft de schepping en dus ook ons mensen voor het goede, voor het
leven, voor het geluk bestemd. Maar tegelijkertijd heeft Hij voor ons
de speelruimte geschapen om te kunnen onderscheiden tussen goed en
kwaad. De mogelijkheid om van beide gebruik te maken heeft Hij ons
weliswaar duidelijk verboden maar niet onmogelijk gemaakt.
Gemakkelijker als zo wilde Hij het ons niet maken, Hij schiep immers
geen marionettentheater maar mensen naar zijn beeld. En door die
vrijheid, die wij tot misbruikte vrijheid maakten, is de zonde en het
verdriet in de wereld gekomen, lijden er mensen en gaan anderen
vroegtijdig dood en dat zijn lang niet altijd zij die God het meest te
schande maken.
Terug naar boven
Dit alles is nog eenvoudig te volgen maar...
...6a.
waar is de liefde van God bij tsunami's, aardbevingen en orkanen enz.?
De wereld wordt steeds vaker door natuurgeweld getroffen. We weten dat
veel mensen omkomen omdat ze er zelf voor kiezen om op / bij een
vulkaan te gaan wonen (vruchtbaar) of aan zee (vis), of bij een rivier
of een rivierdelta (vruchtbaar, handel), ondanks de gevaren die men
kent. Dat het de mensen zijn die ontbossen vanwege het door het rijke
westen gevraagde duurzame hardhout, akkerbouw of huizenbouw waardoor
rivieren sneller buiten hun oevers treden of modderlawines ontstaan.
Als er natuurrampen plaatsvinden, is dat niet per definitie de wil of
het werk van God. Mensen hebben een vrije wil, maar ook de natuur
luistert niet zomaar naar Hem. Leerzaam is wat gebeurde, toen Jezus een
geweldige zeebeving meemaakte op het meer van Galilea.
Mattheüs 8: 23 Hij stapte in de boot en zijn leerlingen
volgden hem. Plotseling begon het meer enorm te kolken, zodat de boot
bijna door de golven werd verzwolgen. Maar Jezus sliep. Ze maakten hem
wakker en riepen: "Heer, red ons toch, we vergaan!' Hij zei tegen hen:
'Waarom hebben jullie zo weinig moed, kleingelovigen?" Toen stond hij
op en sprak de wind en het water bestraffend toe, en het meer kwam
geheel tot rust. De mensen zeiden vol verbazing: "Wat is dit toch voor
iemand, dat zelfs de wind en het water hem gehoorzamen?"
Jezus bestraft het water en de wind. Dat bestraffen laat zien, dat de
natuurkrachten als aardschok, wind en water tegenspel boden. Ook die
jagen op Hem en bedreigen Hem. Ze willen Hem hinderen op zijn reis naar
de overkant en Hem samen met zijn leerlingen de kolk van de dood in
zuigen.
Of we achter die natuurkrachten ook nog de macht van de boze moeten
zien wordt niet gezegd. Boze geesten probeerden overigens de andere
dag, als Hij weer voet aan land heeft gezet en aan overkant van het
meer is gearriveerd, Jezus wel in de weg te staan...
Heer van wind en water. Jezus bleef onder al dat natuurgeweld heel
rustig. Hij trad op als de Heer van wind en water. En liet dat aan zijn
leerlingen zien. Ook de natuur kan opstandig zijn. Maar heel zijn
schepping zal weer gaan luisteren. Hij is de Heer van wind en water,
zoals Hij Heer van alles is.
Dat er nu regelmatig zulke grote natuurrampen met grote aantallen
slachtoffers zijn kan ik niet verklaren. Volgens mij gebiedt de
eerlijkheid te zeggen dat niemand die verklaring heeft.
Het is volgens de Bijbel zeer aan te bevelen om niet op zoek te gaan
naar de zin van het lijden! Niet in het bijzonder en niet in het
algemeen. Lijden is zinloos en dient niets en nergens voor. Zeg daarom
nooit tegen iemand die in een situatie van lijden is geraakt: "Het is
vast ergens goed voor of het zal je sterker maken". Zelfs als dat al
waar is! Sommige mensen zijn door grote ellende heengegaan en weten dat
het ze sterker heeft gemaakt. Okay, maar dat is iets wat ze alleen zelf
kunnen zeggen! Maar dat is nog níet een ervaring die
iedereen zo zal voelen! De Bijbel spreekt zich op dit punt zelfs een
beetje cynisch uit als ze Bildad, Sofar en Elifas, de vrienden van Job,
aan het woord laat. Zij zijn aanvankelijk echte vrienden, want ze
ontlopen hun vriend die lijdt niet. Ze zoeken hem op in zijn lijden,
maar houden een grote, pijnlijke afstand als ze zeggen dat er een reden
voor het lijden van Job moet zijn, terwijl Job die niet kan inzien en
op die manier laten ze Job in de steek.
Zelf houd ik me vast aan wat Jezus zegt. Dus als houvast en niet als
verklaring. Hij zegt: "Wie mij heeft gezien die heeft de Vader gezien".
Ik ga er persoonlijk van uit dat Jezus de waarheid spreekt. Je moet
immers ergens vanuit gaan. Je kunt wel aan alles twijfelen. Geloof
vraagt om een persoonlijke keuze in het leven. Dat is nooit zonder
risico. Als ik Jezus in het evangelie zie, dan zie ik Hem uitsluitend
zieken genezen, armen troosten, vrouwen en kinderen en bange mensen op
de been helpen...! En van Jezus begrijp ik ook, dat het huidige
wereldgebeuren nog niet de hemel op aarde is….
Terug naar boven
7.
Mogen protestanten en Rooms Katholieken bij elkaar aan het Avondmaal /
de Heilige Communie deelnemen?
Protestanten zijn bij de RKK aan tafel niet welkom. De opname in de
kring bij de RKK gaat via de volgende stappen: doopsel, deelname aan de
eucharistie en het vormsel. In de viering van de eucharistie neemt een
christen volledig deel aan de kerk als gemeenschap van Christus.
Protestanten herdenken door het delen van het brood het laatste
avondmaal waarbij Jezus opriep zijn woorden en daden te gedenken en Hem
daarin te volgen.
Katholieken geloven hiernaast, dat Christus werkelijk in Brood en Wijn
aanwezig is en dat het breken en delen hiervan steeds weer een
herhaling is van de offerdood die Hij voor hen heeft ondergaan. Door
deelname aan de eucharistie worden zij telkens weer van hun zonden
bevrijd.
Omdat een protestant een heel andere visie op de eucharistie heeft, kan
hij/zij nooit met de juiste gesteldheid hieraan deelnemen. Daarom heeft
Rome dit verboden.
Bij de protestanten ligt het van kerk tot kerk verschillend. In
Hazerswoude - Dorp zijn bij de PGH "De Korenaar" de kinderen en
iedereen, inclusief Rooms Katholieken, die door de doop in het verbond
zijn opgenomen van harte welkom om aan het Avondmaal deel te nemen.
Maar onze zusterkerk die ook tot de PKN behoort en in de Dorpskerk
samenkomt weigert wel kinderen (omdat ze niet zouden weten wat ze doen)
en RK mensen (offeren Christus iedere keer opnieuw) aan het Avondmaal
toe te laten. De Korenaar protestanten geloven in de traditie van
Calvijn, die stelde dat het de werking van de heilige Geest is die
dingen met elkaar kan verenigen die "plaatselijk" van elkaar gescheiden
zijn. Dat het de heilige Geest is die ons met Christus verenigt aan
zijn tafel. De heilige Geest kan en wil ons met Jezus verenigen wanneer
we brood en wijn tot ons nemen. Maar tegelijk geloven ze dat Christus
niet werkelijk in brood en wijn aanwezig is en dat het breken en delen
hiervan niet steeds weer een herhaling is van de offerdood die Hij
eenmalig voor ons heeft ondergaan.
Terug naar boven
8.
Wat is het verschil tussen een priester en een dominee?
Een priester gelooft dat zijn ambt rechtstreeks van God komt omdat hij
in de apostolische traditie staat. Dat wil zeggen: Jezus stelde de
apostel Petrus aan en die stelde zijn opvolger weer aan enz. Dit was zo
tot een kerkvergadering uit de bisschoppen en later de curiekardinalen
de opvolger van Petrus gingen kiezen.
Het ambt van een priester is voor alles sacramenteel (d.w.z. gericht op
het bedienen van de sacramenten, de heilige handelingen in de kerk) en
celibatair (d.w.z. gereserveerd voor ongehuwde mannen; behalve voor
mannelijke gehuwde dominees die tot de RKK zijn overgegaan).
In de protestantse kerken komt het ambt niet van boven op maar van
beneden. De dominee heeft een roeping van God die de plaatselijke
gemeente stem geeft door hem of haar te beroepen. Dit geldt ook voor de
ouderlingen en de diakenen!
Terug naar boven
9.
Waarom kent het protestantisme wel vrouwelijke dominees en de RKK geen
vrouwelijke priesters?
Voor de RKK is doorslaggevend dat de traditie alleen mannen als
priester kent, dit omdat Jezus alleen mannen geroepen zou hebben.
In de tijd waarin Jezus leefde was het ongewoon en ongebruikelijk, dat
Hij vrouwen in zijn nabijheid toeliet. Vrouwen stonden in het
toenmalige Jodendom op één lijn met kinderen en
slaven. Van enige emancipatie was geen sprake. Ze hoefden geen dienst
in de synagoge te verrichten, waren vrijgesteld van godsdienstige
verplichtingen en hoefden geen onderricht in de Thora te krijgen.
Maatschappelijk telden ze nauwelijks mee en godsdienstig al helemaal
niet. Het feit dat Jezus deze situatie in Lucas 7: 36 - 50, in 8: 1 - 3
en Marc. 15: 40 - 41 doorbreekt maakt Hem verdacht maar aan de andere
kant bevrijdt Hij de vrouw van de toen heersende discriminatie en zorgt
voor een gelijkwaardige plaats t.o.v. God.
Van alle vrouwen wordt gezegd dat zij Jezus en de twaalven met eten en
drinken verzorgden.
Tenslotte zijn het vrouwen die Lucas als eerste getuigen van de
opstanding van Jezus noemt. Het is vanuit deze geschiedenis dat de
protestanten die hun geloof baseren op de tekst van de Bijbel, de vrouw
een volwaardige rol in de kerk toekennen.
Terug naar boven
10.
Wat is de kern van het Christelijk geloof, vergeleken met dat van het
Joodse en de Islam?
Samengevat: Jodendom, Christendom en Islam hebben dezelfde wortels
(Abraham) en geloven in dezelfde God. Maar Jezus Christus, zijn lijden
en sterven voor onze zonden en zijn liefde maakt het verschil.
De kern van het christelijk geloof is de
verkondiging van het woord. Op het Pinksterfeest begon het met
één christelijke familie. Zo wilde Jezus het ook
toen Hij z'n volgelingen in Mattheüs 28: 16 - 20 opdracht gaf
op weg te gaan en alle volken tot zijn leerlingen te maken door hen te
dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, en hun te
leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Hij hen had opgedragen.
Dat inclusief zijn belofte: en houd dit voor ogen: "ik ben met jullie,
alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld".
Liefde en navolging van Christus. Jezus
sprak uit naam van God zijn Vader en verkondigde een boodschap van
geluk voor armen, van genezing voor zieken, van bevrijding voor
gevangenen. Zijn daden bevestigden zijn woorden: hij genas veel zieken
en deed wonderlijke tekenen. Zo vermenigvuldigde Hij brood en vis en op
zijn bevel vingen zijn leerlingen heel veel vissen. We noemen dit
laatste "de wonderbare visvangst" Hij wilde zo het geloof oproepen bij
de mensen die met Hem optrokken of een beroep op Hem deden.
Bij dit alles was liefde de drijfveer van het handelen van Jezus! Maar
het is niet alleen liefde die Hij ons wil bewijzen. In Johannes 15: 12
zegt Hij tegen ons: "Christen zijn is bereid zijn om zoals
Jezus je leven aan te bieden aan anderen".
In dit onderdeel dat over de liefde gaat verschilt het christelijke
geloof sterk van het Joodse en het Islamitische die weliswaar ook
beiden teruggaan op Abraham maar Jezus niet (er)kennen en veel sterker
de nadruk leggen op het doen van plichten dan op liefde betonen.
Vergeving ("Genade") door geloof. Het
mooie van het Christelijk geloof is ook dat wanneer een mens tekort
schiet, in de kerk noemen we dat zondigen, hij God z'n schuld mag
belijden en dat God die dan vergeeft. Hoe ver Hij daar ingaat weet ik
niet. Ik kan me niet voorstellen dat Hitler in de hemel naast de 6
miljoen Joden komt te zitten die hij heeft laten vergassen. Maar zulke
"beesten" zijn er gelukkig niet te veel. Anderzijds kent de Bijbel
voorbeelden te over van mensen uit de tijd waarin de Bijbel ontstond
die door God vergeving van zonden kregen:
Psalm 86: 5 U, Heer,
bent goed en tot vergeving bereid, uw trouw is groot voor ieder die u
aanroept.
Daniël 9: 9 De
Heer, onze God, is vol erbarmen en vergeving, hoewel wij tegen hem in
opstand zijn gekomen.
Marcus 2: 5, 6 en 7 "Bij
het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: 'Vriend, uw zonden
worden u vergeven.' Er zaten ook een paar schriftgeleerden tussen de
mensen, en die dachten bij zichzelf: Hoe durft hij dat te zeggen? Hij
slaat godslasterlijke taal uit: alleen God kan immers zonden vergeven!
LET in Mattheüs 6: 12 OP DE WEDERKERIGHEID, een gedeelte uit
het Onze Vader het gebed dat Jezus ons leerde: "12
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets
schuldig was".
Anders gezegd in de 4 begrippen die rond
de reformatie binnen het protestantisme zijn opgekomen:
- Solus Christus:
Jezus Christus, de Zoon van God en tegelijk God zelf, is de enige
grondslag voor de verlossing van de mens en is de enige die de mens mag
aanbidden.
- Sola scriptura:
Alleen de Schrift. Uitsluitend de Bijbel geldt als het Woord van God en
enige bron van het geloof.
- Sola fide: Alleen
door het geloof: de mens kan alleen door het geloof in Jezus Christus
van zijn zonden worden gered.
- Sola gratia: Alleen
genade. Verlossing is een gave van God die niemand kan verdienen, maar
die alleen via Jezus Christus verkregen kan worden door het geloof.
Terug naar boven
10a.
Wat is de kern van het Joodse geloof?
De kern van het Joodse geloof is de Thora (= wet of onderricht, de
eerste 5 Bijbelboeken). De Joden bestuderen de Thora om zo de woorden
van God in hun hart te griffen. In Deuteronomium 8: 3 staat: "U
hébt zijn macht leren kennen: Hij liet u honger lijden en
gaf u toen manna te eten, voedsel dat u nooit eerder had gezien en uw
voorouders evenmin. Zo maakte Hij u duidelijk dat een mens niet leeft
van brood alleen, maar van alles wat de mond van de HEER voortbrengt".
De studie van de Thora is de belangrijkste verplichting die een
gelovige Jood tegenover z'n God heeft.
Verder heeft Mozes in de Thora die hij op de Sinaï van God
kreeg 365 geboden en 248 verplichtingen aan de Joden gegeven. Van de
365 geboden (die in hun aantal verwijzen naar het aantal dagen dat de
aarde nodig heeft om rond de zon te draaien) zijn de Tien Geboden de
belangrijkste en bekendste. Deze staan in Exodus 20: 1-17.
Terug naar boven
10b.
Wat is de kern van het geloof van de moslims?
Net als bij de Joden gaat het bij hen om het (vol)doen aan
verplichtingen. Deze vijf verplichtingen of zuilen zijn de kern van hun
geloof:
- Moslims zien Allah als de enige God en
Mohammed als zijn profeet.
- Vijf keer per dag moeten moslims met
hun gezicht richting Mekka bidden.
- Moslims moeten voor de armen zorgen
(geld geven).
- Gedurende de maand Ramadan moeten
moslims vasten, dat betekent dat ze tussen zonsopgang en -ondergang
niet mogen eten en drinken.
- Een moslim moet in zijn leven minimaal
één keer op bedevaart (de hadj) naar Mekka gaan.
Terug naar boven
11.
Geloof jij dat alle mensen van goede wil deze wereld kunnen verbeteren?
Het is ongetwijfeld zo dat wanneer alle mensen van goede wil hun
schouders onder het bestrijden van de gevolgen van een ramp zetten er
meer nood wordt bestreden dan wanneer niemand een hand uitsteekt. Een
Christen zal zich daarbij door z'n geloof laten inspireren om anderen
te helpen. En dat dan naar het voorbeeld van Jezus, zoals Hij ons dat
heeft voorgeleefd. Maar ik denk niet dat zonder Gods zegen / komst /
leiding het ons ooit lukt. Hiervoor heeft de zonde te veel macht.
Terug naar boven
12.Helpt
bidden?
Deze vraag beantwoorden hangt sterk samen met wat je er zelf van
verwacht. Ben je letterlijk doodziek omdat je kanker in je lijf hebt
dan is het niet te verwachten dat je na een gebed genezen weg wandelt.
Het is eerder zo dat wanneer zich een gebedsgroep om je heen verzamelt
die dagelijks samenkomt om voor je te bidden en resultaat uitblijft dit
tot grote teleurstelling kan leiden waardoor mensen soms zelfs hun band
met God kwijtraken.
Zelf kan ik de aanwezigheid en de werkelijkheid van God niet bewijzen
en begrijpen. Bovendien ben ik terwijl ik dit schrijf ernstig ziek, en
hoewel er veel voor me gebeden wordt ga ik alleen maar achteruit. Toch
slaag ik er in om vanuit de grond van m'n hart te zeggen: al begrijp ik
God niet, ik vertrouw Hem wel. Bovendien is het de Heilige Geest die
als "derde persoon" van de drie-eenheid me kracht geeft.
Vergelijk het met liefde: m'n vrouw en ik houden zielsveel van elkaar.
Wat dat is, is nog wel uitlegbaar. Maar waarom het tussen ons is
ontstaan kan ik voor een ander slechts stamelend onder woorden brengen.
Vervolgens zal die ander, naar ik vermoed schouderophalend naar me
luisteren. Kortom lijden en liefde zijn als leer wanneer ze een bron
van kennis aannemen niet toetsbaar. Nu is het mooie van het geloof in
God dat als je je zorgen en verdriet in een gebed bij Hem brengt Hij je
door de Geest helpt om met deze ervaringen om te gaan. Het geeft je dan
kracht.om verder te leven
Terug naar boven
13.Wat
bedoelen christenen als ze over hun geloof in God spreken en ze het
over de Vader, de Zoon en de Heilige Geest hebben? Betekent dit dat er
drie goden zijn?
Voor dit antwoord leun ik sterk op het boekje "God - Adonai - Allah";
100 vragen en antwoorden over de drie grote religies die kinderen
stellen over het geloof van christenen, van Joden en van moslims. Dit
toegankelijke boekje is een aanrader! Het is in 2006 verschenen met als
ISBN nr. 90 6173 897 0.
Terug naar de vraag: Betekent dit dat er drie goden zijn? Nee, zeker
niet! Als de drie-eenheid drie goden waren, zou dat betekenen dat
christenen niet geloven dat God één en uniek is.
De drie-eenheid is zonder twijfel één van de
moeilijkst te begrijpen onderdelen van het christelijk geloof. We
proberen het uit te leggen:
Geloven in de drie-eenheid betekent dat je God niet beschouwt als
één blok, als een overweldigende godheid. Jezus
heeft het op een bepaalde manier laten zien aan zijn vrienden. In God
die uniek is, ontvouwen zich drie personen, onderscheiden van elkaar,
maar alle drie in wezen goddelijk. Je hebt de Vader, de Zoon (ook wel
het Woord van God genoemd) en de Heilige Geest, die de liefde tussen de
Vader en de Zoon verbeeldt. Op deze manier is God een geheel van
relaties. God is enkelvoud, maar je kunt de Vader niet los van de Zoon
en los van de Geest omschrijven.
Daarom heeft God de mens geplaatst op het hoogtepunt van zijn
schepping. Misschien wilde God niet alleen blijven. Omdat God liefde
is, heeft Hij de wereld gemaakt, met daarin mannen en vrouwen die Hij
kan liefhebben. Voor christenen betekent geloven in de drie-eenheid
geloven in een God vol van liefde. En het is "in de naam van de Vader,
de Zoon en de Heilige Geest" (zie Matteüs 28: 19) dat
Christenen geroepen worden om alle volkeren te dopen.
Terug naar boven
14.
Waarom is God begonnen met een wereld waarop mensen kunnen zondigen
terwijl Hij uiteindelijk een wereld wil waarop mensen eeuwig en in
harmonie met Hem en elkaar zullen leven?
Wil God aan zijn eer komen dan kan dat alleen als mensen Hem vrijwillig
willen liefhebben en daartoe niet gedwongen worden. Vandaar is er voor
mensen keuzevrijheid tussen goed en kwaad, tussen leven met en zonder
Hem. Maar uiteindelijk zal blijken of ons nee tegen Gods liefde sterker
kan zijn dan zijn liefde voor ons. Ik ben er niet zo zeker van dat veel
mensen zoveel macht hebben… De Hitlers, Alva's. Pol Pots,
Saddams Hoesseins enz. daargelaten. Voor mij persoonlijk is de ervaring
belangrijk dat God kan leven in mensen en dat mensen kunnen leven met
God.
Terug naar boven
15.
Ik geloof wel dat er "iets" is, maar hoe weet ik nu dat het de God van
de Bijbel, de Schepper van hemel en aarde is?
In religieus Nederland doet zich een merkwaardige ontwikkeling voor.
Terwijl steeds minder mensen naar de kerk gaan, geloven steeds meer
mensen dat er "iets" is. Liefst 38 procent van de ondervraagden in een
recent onderzoek van Prof. Hijme Stoffels godsdienstsocioloog aan de
Vrije Universiteit rekende zich tot de ietsisten.
Filosoof en "twijfelend atheïst" dr. Ger Groot vindt dat het
woord ietsisme niet deugt. "Die term veronderstelt
tegelijkertijd te veel en te weinig."
Op 4 februari 2005 stond er op internet: "God vervangen door iets
gevaarlijks". "Het ietsisme is voor moderne, wetenschappelijke mensen
die geen band met God hebben, maar Hem wel op bruiloften en partijen
willen." Dat zei filosoof en theoloog Tiers Bakker in het
NCRV-radioprogramma 1 op de middag.
Bakker werkt aan een boek over het ietsisme, het geloof in een iets in
plaats van in God. Hij noemt dit geloof "niet ongevaarlijk" en
"makkelijk".
In het christendom zijn veel begrippen, zoals "God", concreet ingevuld,
zegt Bakker. Dat ging niet zonder slag of stoot, soms waren complete
godsdienstoorlogen het gevolg. "Ietsisten schuiven al deze discussies
met een retorische truc - ik voel dat gewoon anders
- van tafel. Dat leidt tot een crisis in het gesprek over theologie en
geloof."
Bakker zegt dat ietsisten in feite weigeren over God te praten. "Met
iets kom je altijd weg, het is volkomen vrijblijvend. Een kerk heeft
dan absoluut geen zin meer. Ietsisten kunnen hun iets immers thuis
beleven. En dan kloppen ze zich op de borst, omdat ze dat toch maar
weer in hun vrije tijd hebben gedaan. Dit is een verontrustende
ontwikkeling."
Naast de gewone ietsist onderscheidt Bakker ook de meta-ietsisten.
"Die schrijven columns in NRC Handelsblad en doen erg dik met een
nieuwe Bijbelvertaling. Sommigen zijn harde wetenschappers, ze baseren
zich in hun werk alleen op feiten. En toch geloven ze in een iets. Dat
is toch volledig irrationeel?" Noem het iets dan Iemand of liever God!
Wat wij geloven vind je terug in de vragen 1 en 10.
Terug naar boven
16.
Hoe kunnen we geloven dat we na de dood zullen opstaan?
Er zijn er in de Bijbel veel teksten die er over spreken. Zelf word ik
altijd weer aangetrokken door het beeld uit hoofdstuk 15: 42 - 44 van
de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs. Paulus schrijft
daar "zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in
vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm
opgewekt, wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt
met schittering en kracht opgewekt. Er wordt een aards lichaam gezaaid,
maar een geestelijk lichaam opgewekt. Wanneer er een aards lichaam is,
is er ook een geestelijk lichaam".
Ook de woorden van Jezus in Johannes 14: 1-7 Vind ik heel begrijpelijk
en troostrijk. Hij zegt daar: "Wees niet ongerust, maar vertrouw op God
en op mij. In het huis van mijn Vader zijn veel kamers; zou ik anders
gezegd hebben dat ik een plaats voor jullie gereed zal maken? Wanneer
ik een plaats voor jullie gereedgemaakt heb, kom ik terug. Dan zal ik
jullie met me meenemen, en dan zullen jullie zijn waar ik ben. Jullie
kennen de weg naar waar ik heen ga." Toen zei Tomas: "Wij weten niet
eens waar u naartoe gaat, Heer, hoe zouden we dan de weg daarheen
kunnen weten?" Jezus zei: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven.
Niemand kan bij de Vader komen dan door mij. Als jullie mij kennen
zullen jullie ook mijn Vader kennen, en vanaf nu kennen jullie hem,
want jullie hebben hem zelf gezien."
Terug naar boven
17.
In de Bijbel wordt gesproken over het Koninkrijk van God. Wat wordt
daarmee bedoeld?
Het Koninkrijk van God is niet iets waar we pas na de dood heen gaan.
In het Oude Testament kom je wel de opvatting tegen dat God het
koninkrijk van Israël zal herstellen. Maar dat is een aards
gebeuren in het verlengde van het koningschap van David.
Het idee van het koninkrijk van God vinden we het duidelijkst in het
Nieuwe Testament en dan vooral in de evangeliën.
Matteüs gebruikt gewoonlijk de term "het koninkrijk der
hemelen" terwijl Lucas het begrip "koninkrijk van God" gebruikt. De
reden hiervoor is dat het Matteüs evangelie in eerste
instantie werd gericht aan een specifiek joods publiek dat het directe
gebruik van de naam van God vermeed.
Lucas richt zijn evangelie aan gelovigen uit de heidenen voor wie de
term "koninkrijk van God" geen problemen oplevert.
De evangeliën beschrijven dat Jezus het Koninkrijk afkondigt
als iets dat op het punt staat door te breken en niet slechts
toekomstige werkelijkheid is (zie Markus 1:15 "De tijd is aangebroken,
het koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit
goede nieuws."). De verhalen over Jezus die zieken genas, demonen
verdreef, een nieuwe wijze van leven onderwees werd
geïnterpreteerd als een demonstratie van dat Koninkrijk.
Het koninkrijk van God verwijst ook naar de veranderde staat van ziel
of gedachte binnen het christendom (zie Lukas 17: 20 - 21 "Toen de
Farizeeën Jezus vroegen wanneer het koninkrijk van God zou
komen, antwoordde Hij hun: De komst van het koninkrijk van
God laat zich niet aanwijzen, en men kan niet zeggen: "Kijk, hier is
het!" of: "Daar is het!" Maar weet wel: het koninkrijk van God ligt
binnen uw bereik").
In de Rooms-katholieke theologie kan het koninkrijk van God ook naar de
Kerk verwijzen. Als protestanten geloven wij echter dat de Kerk het
instrument is waardoor het Koninkrijk wordt getoond, maar het is niet
gelijk aan het Koninkrijk zelf. Het Koninkrijk van God dat dichtbij is,
is zichtbaar in de herkenbare dagelijkse dingen tussen mensen. Namelijk
overal waar God mensen inspireert met zijn beweging van liefde en recht
en dat in het hier en nu! Waar mensen gedijen en tot hun recht komen
daar is nu het koninkrijk van God al!
Dat verhaal gaat verder. Het is begonnen met Abraham, Isaak, Jakob,
Mozes, David en al die anderen die na hen zijn gekomen zoals Albert
Schweitzer, Gandhi, Dag Hammarskjöld, maar in zijn meest
zuivere vorm was het op aarde te zien in de persoon van Jezus.
De verhalen over Jezus die zieken genas, demonen verdreef, een nieuwe
levensethiek onderwees werden geïnterpreteerd als een
demonstratie van dat Koninkrijk.
Het Koninkrijk van God is er al, maar nog lang niet helemaal. We zullen
het helemaal mogen meemaken als God aan het eind van de tijd de macht
van dood en zonde te niet heeft gedaan en alle macht in hemel en op
aarde aan Hem is voorbehouden.
Terug naar boven
18.
Wat is schuld belijden?
Vreemd genoeg zit het besef van schuld, van schuldig te staan in iedere
mens. Iedereen heeft wel eens "schuldgevoelens" of de ervaring meer te
willen doen maar "tekort te schieten". Overigens zijn sommige gevoelens
aangepraat. Vooral vroeger was de kerk daar helaas "sterk" in en dan
vooral op seksueel gebied. Wie binnen de 9 maanden na z'n trouwdatum
een baby verwachtte moest openlijk schuld bekennen. En dit tegenover
een kerkenraad bestaande uit mannen die voor het merendeel "geluk"
hadden gehad dat het hen niet was overkomen. Veel van hun kinderen en
kleinkinderen wonen inmiddels ongehuwd samen…
Moeiteloos kan ik nog een rij aangeprate schuldgevoelens noemen
waaronder mensen gebukt gingen of moesten gaan. Van veel van deze
schuldgevoelens is achteraf gebleken dat het geen zonden zijn, maar dat
ze werden aangepraat!
Waar de mens het snelst een schuldgevoel van mag hebben omdat hij daar
tekort in schiet is gebrek aan liefde! De 19de-eeuwse Deense theoloog
en filosoof Søren Kierkegaard schreef dat wij bij God
allemaal in het krijt staan.
Sommige mensen belastte dit ooit of nog steeds. Een geschenk van het
geloof is dat de kerk namens God de schuld mag kwijtschelden bij de
biecht zoals de Rooms Katholieke kerk het leert.
In onze Protestantse Gemeente doen mensen dit zelden persoonlijk bij de
dominee. Iedere zondagmorgendienst kent echter aan het begin het gebed
om ontferming of verootmoediging waarin de voorganger namens alle
aanwezigen God de zonde en de schuld van de afzonderlijke gemeenteleden
in herinnering roept en Hem om vergeving vraagt. Hierop komt God
persoonlijk aan het woord door de stem van de voorganger als deze een
Bijbeltekst leest als bijvoorbeeld:
Psalm 103: 8 - 13 "Liefdevol en genadig is de HEER, Hij blijft
geduldig en groot is zijn trouw. Niet eindeloos blijft Hij twisten,
niet eeuwig duurt zijn toorn. Hij straft ons niet naar onze zonden, Hij
vergeldt ons niet naar onze schuld. Zoals de hoge hemel de aarde
overspant, zo welft zich zijn trouw over wie hem vrezen. Zo ver als het
oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze zonden van ons
verwijderd.
Zo liefdevol als een vader is voor zijn kinderen, zo liefdevol is de
HEER voor wie hem vrezen".
Johannes 3: 16 waar in de Nieuwe Bijbel Vertaling staat: "Want
God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat
iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft".
Hebben mensen dan nog twijfels over Gods vergevingsgezindheid dan zit
ik ze wel eens dicht op de huid met de vraag: "U denkt toch niet te
licht over Christus verzoeningswerk?"
Terug naar boven
19.
Waar ligt het begin van alle kerken?
Het begin van de kerk ligt op het Pinksterfeest toen een ongedeelde
groep gelovigen de eerste kerk (betekent: "wat van de Heer is") vormde.
Het startte daar waar de apostelen begonnen het verhaal van Jezus door
te vertellen nadat de Heilige Geest over hen was gekomen / bezit van
hen had genomen.
Terug naar boven
20.
Wat is het verschil tussen de christelijke jaartelling en het kerkelijk
jaar?
Bij het kerkelijk jaar is men uitgegaan van de voorbereiding op de
geboorte van Christus. Het kerkelijk jaar begint dan ook met de Advent,
die gevormd wordt door de vier zondagen voor Kerst. Kerst valt altijd
op 25 en 26 december. 6 Januari is het Driekoningen. Verder volgt het
kerkelijk jaar met de christelijke feestdagen, en de voorbereiding
daarop.
Naast het kerkelijk jaar
kennen we ook de christelijke jaartelling. In de westerse wereld wordt
voor het begin de geboorte van Christus genomen. (Naar later is
gebleken, is Christus 4 tot 7 jaar eerder geboren dan vroeger werd
aangenomen.) De christelijke jaartelling werd in 526 ingevoerd door
paus Johannes I en was uitgewerkt door de pauselijke chronoloog
Dionysius Exiguus. Doordat men in die tijd het getal nul nog niet kende
(dit getal werd omstreeks 600 geïntroduceerd door de
Voor-Indiërs), liet Dionysius onze jaartelling beginnen op 1
januari van het jaar 1.
Terug naar boven
21.
Waarom werken christenen bij voorkeur niet op zondag?
Vroeger, maar ook nu met wat we de 24-uurs-economie noemen, hielden
christenen indien mogelijk vast aan wat er over in de Bijbel staat in
Genesis 2: 2 en 3 "Op de zevende dag had God zijn werk voltooid, op die
dag rustte hij van het werk dat hij gedaan had. God zegende de zevende
dag en verklaarde die heilig, want op die dag rustte hij van heel zijn
scheppingswerk." God was zes dagen aan het scheppen en op de zevende
dag, die later de sabbat genoemd wordt, hield Hij op. Die dag rustte
Hij uit. Je kunt sabbat dan ook vertalen als "dag van rusten" Het volk
Israël krijgt als één van de 10 geboden
opgedragen om Gods voorbeeld te volgen. Zij mogen geen werkslaven
worden! Voor Adam en Eva was het de eerste dag van hun leven. Hun leven
begon met genieten.
We kunnen ook leren van wat er in Exodus 20: 8 - 11 over staat. Hier
blijkt uit dat ook het personeel / de slaven onder deze bescherming
vielen: "Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag. Zes
dagen lang kunt u werken en al uw arbeid verrichten, maar de zevende
dag is een rustdag, die gewijd is aan de HEER, uw God; dan mag u niet
werken. Dat geldt voor u, voor uw zonen en dochters, voor uw slaven en
slavinnen, voor uw vee, en ook voor vreemdelingen die bij u in de stad
wonen. Want in zes dagen heeft de HEER de hemel en de aarde gemaakt, en
de zee met alles wat er leeft, en op de zevende dag rustte Hij. Daarom
heeft de HEER de sabbat gezegend en heilig verklaard." In het
Nieuwe Testament is de viering van de opstanding van Jezus Christus op
de eerste dag van de week hiervoor in de plaats gekomen, de zondag.
Voor mij is de zondag allereerst belangrijk doordat we hem zo invullen
dat God er door aan z'n eer komt omdat we samenkomen in de kerk om Hem
de lofzang te doen horen. Verder moeten we er geen miezerig dagje van
maken zoals de Farizeeën deden door hele discussies aan te
gaan over de vraag of je op de sabbat iemand mocht genezen. In onze
tijd vertaald is dat de vraag of je op zondag wel of geen ijsje mag
kopen en meer van dat muggenziften.
Terug naar boven
22.
Wat betekent PKN en kennen we dat ook in Hazerswoude?
De Protestantse Kerken in Nederland (PKN) vormen sinds 1 mei 2004
gezamenlijk een kerkgemeenschap die bestaat uit 2.450.000 leden en die
is ontstaan uit een landelijke fusie van de Nederlandse Hervormde Kerk,
de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch - Lutherse Kerk
in het Koninkrijk der Nederlanden.
De diepste beweegreden voor deze kerkvereniging is de opdracht uit de
Bijbel om als christenen de eenheid te zoeken. Verschillen tussen
kerken, kerkelijke gemeenschappen en mensen zijn er altijd. Maar de
drie kerken die in 2004 landelijk zijn samen gegaan, hebben
uitgesproken dat hun onderlinge verschillen de eenheid niet in de weg
mogen staan. Helaas is dit in Hazerswoude - Dorp nog wel zo en is daar
van fusie geen sprake. Een Lutherse gemeente bestaat er in Hazerswoude
- Dorp niet en eventuele Lutheranen dienen zich bij de plaatselijke
Evangelisch - Lutherse Kerk in Bodegraven aan te sluiten of gastlid van
de PGH (Protestantse Gemeente Hazerswoude) of HGH (Hervormde Gemeente
Hazerswoude) te worden.
Onze gemeente is een gemeenschap, die zich door God, in Jezus Christus,
geroepen weet om naar zijn bedoelingen te leven.
De gemeente is een gemeenschap die als perspectief het Koninkrijk van
God heeft, dat ten dele in Israël en in de kern in Jezus
Christus gestalte heeft gekregen en dat zijn voltooiing krijgt op Gods
tijd.
Terug naar boven
23.
Zijn de evolutietheorie en het Bijbels getuigenis m.b.t. de Schepping
elkaars natuurlijke tegenstanders? Of hebben ze ieder het goede recht
om naast elkaar te bestaan?
Ons helemaal afsluiten voor de evolutie miskent de volgende feiten:
- Volgens de Bijbel had God de wereld in
een paar dagen geschapen. Maar in de 19e eeuw ging men hier anders over
denken. Er werden in 1856 in Duitsland menselijke botten gevonden die
heel anders waren dan de botten van de mensen nu. Deze botten werden
gevonden in het Neandertal. Daarom werden de mensen van wie de botten
geweest waren Neanderthalers genoemd.
- Wetenschappers ontdekten dat de
menselijke fossielen wel tienduizenden jaren oud moesten zijn, of
misschien nog wel ouder. Omdat de beenderen anders waren dan die van de
huidige mensen, leek het erop dat de mens in de loop van de tijd van
uiterlijk was veranderd (de evolutie). In 1859 publiceerde de Engelsman
Charles Darwin zijn evolutietheorie. Daarin verklaarde hij hoe planten,
dieren en mensen in miljoenen jaren tijd heel geleidelijk veranderen.
- Kritisch Bijbelonderzoek heeft ons
afgeholpen van een exclusief en autoritair hanteren van Gen. 1 in de
scheppingsleer. Het heeft ons oog gegeven voor de variaties en de groei
van het scheppingsgeloof en voor de verbanden enerzijds met de wereld
rondom en anderzijds met de eigen heilservaring. Het gevolg is dat
velen de Bijbelse scheppingsopvatting als op de tweede plaats komend
hebben leren zien. (Dr. H. Berkhof Christelijk Geloof p. 167) Tot kern
van het geloof hoort dat de God van de openbaring de wereld heeft
geschapen. Maar uitleggen hoe dat gegaan is en wat er gebeurd is
gebeurt telkens met woorden en beelden die aan de tijd van de schrijver
zijn gebonden.
Mensen als Arie van den Beukel, overtuigd christen en inmiddels
emeritus hoogleraar in de natuurkunde aan de Technische Universiteit
Delft die veel heeft gepubliceerd, schrijft in het juli - aug. nummer
2006 van het ouderlingenblad dat er achter de Big Bang, waarmee het
(door ons waarneembare) universum begon een sturende intelligentie zit.
Ik wil dat onze Schepper noemen.
Een gemeentelid waarmee ik hierover sprak, kwam met de volgende
gedachtegang:
"Laat ik het eens vergelijken me Bill Gates, die ooit met een vriend
het operating system van Microsoft voor PCs (DOS) in de garage van zijn
huis ontwikkelde. Ik heb de afgelopen 20 jaar een groot deel van de
evolutie van DOS naar de huidige versie van Windows meegemaakt. Wat
voor de leek nu heel knap lijkt is "onder de motorkap" lang niet
allemaal zo mooi en staat ver af van de mens als "machine", laat staan
van de geest, het gevoel e.d. Bovendien heeft Bill Gates flink gejat
van anderen, bijvoorbeeld Windows. Niemand vind het gek dat Bill Gates
dat besturingsprogramma niet in één keer op het
niveau van het komende Windows Vista heeft gebracht. Alles wat de mens
creëert doorloopt vele stadia van een evolutie, zich steeds
aanpassend aan dieper inzicht en ervaring. Kijk naar schepen, wegen,
auto's, spoorwegen, vliegtuigen, gebouwen, fotografie,
telecommunicatie, democratie…. Anderzijds komt er zonder de
scheppende geest van de mens ook niets vanzelf tot stand. We zouden dan
in berenvellen en met stenen bijlen rondlopen. In het Midden-Oosten
scheelt het trouwens niet veel meer…Hoe kan het dan, dat
diezelfde mens, als het over diens eigen schepping of die van de natuur
gaat, ineens vindt dat dit allemaal vanzelf gekomen is? Dat vind ik pas
echt een blinde vlek, temeer omdat Bill Gates nog lichtjaren achter
ligt als je kijkt naar de complexiteit en het razend knappe "ontwerp"
van het menselijk lichaam en vele andere schepselen. Daarvan staat veel
model voor menselijke ontwerpen van geavanceerde apparatuur. Nee, er
móet een Schepper achter zitten die een flinke maat groter
is dan wij. God schiep ons naar zijn beeld. Zoals wij het aanpakken zal
ook wel wat lijken op hoe God het aanpakt. Daarom past een evolutionair
proces wat mij betreft bij een scheppingsproces."
Ik meen dat we Schepping en evolutie niet
tegen elkaar moeten uitspelen maar in elkaars verlengde moeten willen
zien.
Terug naar boven
Hazerswoude, augustus 2006
Ds. Theo Lorier (overleden 1 april 2007)
|